നീ-- ദൂരാകാഴ്ച്ചയിലെ എന്റെ
നഷ്ട പ്രണയത്തിന്റെ ദാവണി പട്ടു
ആത്മാവില് നിന്നും അടര്ത്തി മാറ്റിയ
രക്ത മണമുള്ള ഹൃദയം
നേടിയത് നേരിന്റെ അസ്ത്രമുന
മൂഡ സ്വര്ഗത്തില് മുടിഞ്ഞ സ്വത്വം
ഞാന്-- ആദിയില് എന്നാ പോല് നഗ്നന്
വിഷക്കാനി തിന്നവന്റെ ഉയിര്പ്പില്
സ്വപ്നങ്ങള് വറ്റിച്ചു
മുഴുത്ത യാന്ത്രികത ഇലേക്ക് കണ്ണുകള് പകച്ചു
അറിയാതെ പോയ വാക്കുകള്ക്കു മേല്
മഷി നിറച്ചു കവിത ചികെഞ്ഞു!!
നമ്മള്-- തുലയടഞ്ഞ ബാസുരിയില്
മറന്ന മൌന രാഗം
ഇലയനക്കം നഷ്ടമായ
കാറ്റിന്റെ മരവിപ്പ്
സ്പടിക പാളിയില്
തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെ പോയ
രണ്ടു പൊയ്മുഖങ്ങള്
ഖടികാര തറയില്
നിശ്ചലമാക്കപ്പെട്ട
രണ്ടു സമയ സൂചികള് !!
No comments:
Post a Comment